Wojna Secesyjna, inaczej American Civil War, to wojna domowa stoczona w latach 1861-1865 pomiędzy stanami wchodzącymi w skład Stany Zjednoczone (tzw. Unią lub "północą") i Skonfederowanymi Stanami Ameryki (tzw. Konfederacją lub "południem" general Lee, inaczej Robert E. Lee), które wystąpiły z Unii.

Nazwa Wojna Secesyjna swój rodowód bierze od secesji, czyli wystąpienia stanów skonfederowanych z Unii. Znawcy tematu za genezę wojny uznają także nieuznanie prezydenta - Abraham Lincoln. Inaczej "wojna pomiędzy stanami" i wojna o niepodległość południa, wywarła duży wpływ na całą epokę w dziejach historii Stany Zjednoczone. Wojna domowa była niezwykle krwawa - śmierć poniosło w niej 600 tys. ludzi, ale wolność uzyskało za to przeszło 4 mln niewolników. Stany Zjednoczone po przełomie, jakim była Wojna Secesyjna, weszły w zupełnie inną epokę - epokę wolności i jedności. Przebieg Wojny Secesyjnej, zaznaczył się jako czas regularnych działań, które były możliwe dzięki dużej mobilizacji wojsk oraz najlepszych dowódców. Warto choćby wymienić takie nazwisko jak general Lee (Robert E. Lee). Inne legendarne dla czasu Wojna Secesyjna był prezydent Abraham Lincoln - południowe stany nie uznały jego mandatu na prezydenta, co przyczyniło się do wybuchu wojny. Wspomniany już general Lee (Robert E. Lee), dowódca wojsk konfederacji przedstawiany jest jako wzorowy dowódca jeśli chodzi o taktykę i strategię Wojny Secesyjnej.