Sarmacja XVI-XVIII wiek, to określenie barokowego nurtu kulturowego, który dominował w Polsce w okresie XVI-XVIII wieku. Podstawą sarmatyzm było przekonanie o sarmackim pochodzeniu szlachty polskiej. Sarmacja XVI-XVIII wiek była zrzeszeniem ludu wywodzącego się z czasów starożytności, który dominował wówczas na terenie między Dolną Wołgą i Donem. Po nich polska szlachta miała odziedziczyć takie cechy jak umiłowanie wolności, gościnność, męstwo czy odwagę.

Sarmacja XVI-XVIII wiek wywarła duży wpływ na polską kulturę i tradycje. Normą stał się obraz wiecznie pijanego, niedbale ubranego polskiego szlachcica, to w sarmatyzmie upatrywano przyczyny upadku państwa, rozpadu życia publicznego i społecznego. Wywarł wpływ na tak istotne wydarzenia tego okresu jak konfederacja barska.

Konfederacja barska była jednym z istotnych wydarzeń tego okresu. Uznana została za pierwsze, polskie powstanie narodowe. Była skierowana przeciwko Rosji, a jej celem było zniesienie ustaw narzuconych przez Rosję.