Wyposażenie snajpera na froncie zachodnim 1944-45

dobroni.pl

» » » a a a
II Wojna Światowa Wojsko PolskieArmia Brytyjska

Wyposażenie snajpera na froncie zachodnim 1944-45

dodany: 2012-04-07, godz. 21:50
Face veil - siatka maskująca w w zielono-brązowe plamy

Tekst ten powstał na podstwie książki napisanej przez snajpera brytyjskiego. Jako iż oporządzenie i umundurowanie snajperów odbiegało od standardowego, warto poruszyć ten temat. Choć tematyka dotyczy snajperów brytyjskich to w tym samym czasie na kursie snajperskim byli też Kanadyjczycy, oraz dwaj Polacy (z których jeden zginął niedługo po ukończeniu kursu).

Wspomniana książka została wydana po raz pierwszy w 1948 roku, a pisana od 1946 roku. Autorem jest Captain C. Shore, zaś tytuł to “Witih British sniper to the Reich”. Autor służył najpierw w Home Guard, poźniej trafił do RAF Regiment (jednostki lądowej RAF), gdzie awansował na podoficera i potem oficera (weapon training officer), od 7 czerwca w Normandii, walczył w Belgii. Pod koniec 1944 złożył podanie do szkoły snajperów (wcześniejsze próba dostania się była nieudana). W 1945 ukończył szkolenie snajperskie, potem został instruktorem. Autor jest fascynatem uzbrojenia, czyli mamy w książce liczne detale dotyczące broni zarówno brytyjskiej, jak i używanej przez Niemców. Mamy też spis rzeczy jakie miał posiadać snajper, a jakie były wymienione na tablicy w szkole snajperów (co i gdzie powinno być przenoszone) ,dodatkowo w różnych miejscach książki są informacje na temat oporządzenia, które to zebraliśmy w jednym miejscu.

Poza karabinem snajperskim, z celownikiem optycznym , snajper miał:

Denison Smock – kamuflażowa kurtka dla jednostek spadochronowych stała się wymbolem jednostek specjalnych i snajperów. Choć jak autor zauważa, szybko na tyłach oficerowie i inni z jednostek pomocniczych przejęli jej noszenie. Snajper nosił denisona z zapiętym dolnym “ogonem”, dzięki temu kurtka się nie podwijała w czasie czołgania.

Face Veil – czyli siatka maskująca w w zielono-brązowe plamy. Wielu snajperów nosiło po dwie sztuki. Używana do zakrywania głowy, twarzy i rozmywania kształtu sylwetki.

Luneta obserwacyjna – jeden na parę snajperską. Prznoszony przez obserwatora. Używano głównie Scout Regiment Telescope - 4-modułowy, 3 moduły wysuwane (3-draw), z osłoną przeciwodblaskową i zasłoną soczewki okularu. Przenoszony w skórzanym etui. Lunet używano do szczegółowej obserwacji, roozpoznawania przedmiotów ukrytych w cieniu, za maskowaniem, czy też stopni oficerów. Gdy lunetę nosił snajper, była przewieszona przez ramię, noszona z tyłu. Choć luneta była kłopotliwa w noszniu i obsłudze (duża, ciężka, podatna na uszkodzenia, mało praktyczny sposób noszenia , pakowania, koniecznośc regularnego czyszczenia i konserwacji), umozliwiała, dzięki 20-krotnemu powiększeniu, przy dobrych warunkach obserwację ruchu wojsk nawet na dystansie do 10 mil. Jako iż Scout Regiment Telescope miał swoje wady, miał też poza zwolennikami i przeciwników, któży to woleli lunety firmy Ross, o 15 krotnym powiększeniu i dwuch modułach (jeden wysuwany). Obserwator używał lunety do rozpoznania detail wczesniej zidentyfikowanych przez strzelca który miał lornetkę. Rozpoznanie było w kolejności – oko, lornetka, luneta, dopiero razem stanowiły one komplet snajpera, jako iż przy używaniu lunety wzrok szybko się męczył, po 20 minutach następowały zmiany obserwatorów (obserwator, snajper).

Lornetka – nie było standardowego wzoru dla snajperów. Używano typowych wojskowych, jak i prywatnych lornetek wyższej klasy (autor właśnie takową posiadał o powiekszeniu 10-krotnym). Średnie powiekszenie lornetek w użyciu jest podane jako 7 (typowa lornetka wojskowa ma powiększenie x6, więcej o lornetkach w naszym wcześniejszym tekście na tym forum). Lornetkę nosił strzelec, przewieszoną przez szyję, lub w górnej lewej kieszeni denisona.

Kompas i zegarek – Typowy kompas pryzmatyczny (tak okreśna to autor, ale używano wielu odmian kompasów wojskowych, więc nie wiadomo który był typowym). Posługiwanie się kompasem było jednym z ważniejszych elementów treningu. Kompas przenoszono w kieszeni biodrowej spodni battledressu (na zdjęciu w książce widać też noszak kompasu w wersji P37). Zegarek, służący do synchronizacji czasu, przenoszono w górnej lewej kieszeni kurtki battledressu.

Granat No36 – dwie sztuki, w dolnych kieszeniach denisona.

Bandolier z 50 sztukami amunicji .303 w ładownikach – zawieszony przez prawe ramię. Amunicję tą używano do przestrzeliwania broni. Jako iż nie było specjalnej amunicji snajperskiej, całą aumunicję przenoszoną dobierano z jednej serii produkcyjnej i z jednego pudła.
Manierka – przewieszona przez prawe ramię (czyli wygląda iż nie noszono manierki na pasie, a tylko na szelce podczepionej do noszaka).
W prawej kieszeni spodni było 5 sztuk (czyli ładownik) amunicji p-panc, zaś w lewej 5 sztuk amunicji smugowej.

Racja żywnościowa (emergency ration), przenoszona była w prawej górnej kieszeni denisona.

W szkole snajperskiej były dostępne tuby z kremem kamuflażowym do twarzy i rąk (brązowy i zielony), w praktyce używano do maskowania twarzy co było dostępne – błota, czy też sadzy ze dna kociołka.

Autor używał też samorobnych rękawic maskujących zrobionych z juty, miał też własny, prywatnie zakupiony zestaw do czyszczenia broni, lepszy niż typowy wydawany w wojsku.

Wspomniane też sa białe kombinezony maskujące używane przez snajperów zimą 1944-45.

Na załączonych w książce rycinach i zdjęciach widać iż noszono typowe spodnie, ze spinaczami,lub bez, podkute buty. Na denisonie jest pas, lub go brak. Nakrycia glowy – brak, berety tłoczone, lub szkockie. Warto pamiętac iż praktyce snajperzy mieli dużą swobodę w doborze sprzętu, jak i sposobu maskowania.

W galerii poniżej zebraliśmy zdjęcia przedmiotów jakie są wymienione w książce.

Opracowano na podstawie:

Captain C. Shore, “Witih British sniper to the Reich”, 1948, Georgetown

PS Umundurowanie i oporządzenie brytyjskie bywa co miesiąc na naszych aukcjach: Sprawdź konto OxandBucks

 

 

nbsp;

 

Średnia: 4.5/5 | Ocen: 13

 

 
 


Zdjęcia do artykułu (14) - wyświetl wszystkie:


Reklama


 

Mundury wojskowe - zobacz podobne


Komentarze do artykułu (1):



Dodatkowo strzelcy wyborowi często wykorzystywali też specjalny strój noszony na standardowym mundurze w postaci kangurki z kapturem wciąganym przez głowę zrobiony z myślą o nich, a mianowicie Ghillie Smocks. Ghillie Smocks wykonany był z siatki bawełnianej w kolorach maskujących (przeważnie jednolity kolor kaki lub oliwkowy) o drobnych oczkach i był tak pomyślany by w razie potrzeby móc wplatać w niego pasy materiału jutowego, trawę, gałęzie itd. czyli jako baza umożliwiał komponowanie na nim odpowiedniego zestawu maskującego odpowiedniego do terenu w jakim strzelec wyborowy działał. Śmiało można go uznać za protoplastę współczesnego snajperskiego Ghillie Suit. Po za tym często wykorzystywane były dwuczęściowe komplety Windproof Suit w kamuflażu oraz czasami zdobyczne bluzy w kamuflażu np SS. [2012-04-11]

Aby móc komentować musisz być zalogowany!

zaloguje się

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze Internautów.

 

Ogłoszenie płatne


daj ogłoszenie



polityka prywatności